بدون قلب سليم و دل پاك و جان آراسته و نفس پيراسته ممكن است ؟ اى رفيقان ! اى همسفران ! اى عزيزان ! اى دردمندان ! اى مستمندان ! اى فقيران ! اى بيچارگان ! اى آوارگان ! بياييد به دور هم حلقه زده و مدتى با چشم سر و دل ، بر حقارت و ذلت و مسكنت و آن همه بار گناه درونى و برونى خود اشك بريزيم و دامن آلوده جان و قلب و نفس و عقل و فطرت را با اين حزن درون و اشك برون پاك كنيم و با درخواست توفيق از او قدم از ميدان گناه بيرون نهيم و از اين منجلاب خطرناك محدوديت و ماديت و عصيان خود را نجات داده ، به كوى او روى آوريم و پس از بهره‌گيرى از درياى معارف الهى به تشهّد بنشينيم ، باشد كه تشهّد ما با دعا و گفتار ما يكى شود و تا اندازه‌اى از اين راه رضاى محبوب و خشنودى معشوق را جلب كنيم . اى اميد دل نا اميدان ! اى داروى دردمندان ! اى جليس ذاكران ! اى مونس خسته‌دلان ! ما را از غرقاب گناه و ظلمت عصيان نجات داده ، و جان و دل ما را به نور عشقت روشن كن و سر ما را بر خاك آستانت فرود آر و خود با آن عنايت و كرم و لطف و محبت ، تشهّد را از عمق وجود ما ، با زبان ما بگو كه ما را براى تحقق تشهّد حقيقى و ثناى واقعى تو غير از اين راهى نيست . تشهّد انسان با معرفت و هماهنگ با خواسته‌هاى حق و راضى به قضا و قدر الهى قيمت دارد و آن تشهّد چه در نماز چه با زبان حال و چه در هر موقعيت ديگر ثنا و سپاس الهى است . شب عاشورا را در نظر بياوريد ، گرگان درندهء صحراى ضلالت و سگان وادى ظلمت و وحشيان بيابان پستى و دنائت ، گروه گروه براى كشتن بهترين فرزند آدم وارد كربلا مىشوند ، در خيام عاشقان الهى و تربيت يافتگان مكتب ربوبى قحط آب است ، صدايى جز صداى اسلحه‌ها و عربده‌هاى دشمن و مناجات و گريه‌هاى